एकाक्षो जाज्वतन्नास्ते सर्वतो$क्षिमयो5पि वा । क्रोधाद् यश्चाविशल्लोकांस्तस्मात् सर्व इति स्मृत:,यद्यपि उनके सब ओर नेत्र हैं, तथापि उनका एक विलक्षण अग्निमय नेत्र अलग भी है, जो सदा क्रोधसे प्रज्वलित रहता है; वे सब लोकोंमें समाविष्ट होनेके कारण 'सर्व” कहे गये हैं
ekākṣo jājvatann āste sarvato 'kṣimayo 'pi vā | krodhād yaś cāviśal lokāṁs tasmāt sarva iti smṛtaḥ ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງມີດວງຕາຢູ່ທຸກທິດ—ກະທັ້ງດັ່ງວ່າເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍດວງຕາ—ແຕ່ຍັງມີດວງຕາອັນພິເສດດວງໜຶ່ງ ເປັນໄຟ ຕັ້ງແຍກອອກ ແລະລຸກໂຊນດ້ວຍຄວາມໂກດຢູ່ເສມອ. ແລະເນື່ອງຈາກພຣະອົງແຜ່ຊຶມເຂົ້າໄປໃນທຸກໂລກ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ “ສະຣະວະ” — ຜູ້ເປັນທັງປວງ.
व्यास उवाच
The verse links a divine name to a defining attribute: the deity is called “Sarva” because he pervades all worlds, while the separate blazing eye symbolizes concentrated, wrathful power—suggesting that omnipresence and destructive force can coexist within a single cosmic principle.
Vyāsa is describing a formidable divine presence characterized by all-seeing pervasion and a distinct fiery eye burning with anger, explaining why this being is known as “Sarva,” the one who is present within all realms.