Shloka 114
स चैव व्यापृतो लोके मनुष्याणां शुभाशुभे । ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्व्रक्ष॒ स उच्यते,इन्द्र आदि देवताओंमें उन्हींका ऐश्वर्य बताया जाता है, वे ही ईश्वर होनेके कारण लोकमें मनुष्योंके शुभाशुभ कर्मोके फल देनेमें संलग्न रहते हैं। सम्पूर्ण कामनाओंके ईश्वर भी वे ही बताये जाते हैं
sa caiva vyāpṛto loke manuṣyāṇāṃ śubhāśubhe | aiśvaryāc caiva kāmānām īśvaraḥ sa ucyate |
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ດຳເນີນການໃນໂລກ ກ່ຽວກັບກຳດີແລະກຳຊົ່ວຂອງມະນຸດ ໂດຍຈ່າຍຜົນຂອງມັນ. ເພາະອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະການສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາ ລ້ວນພຶ່ງພາພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອີສະວະຣະ” (ພຣະເຈົ້າ).»
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a moral-causal order: human actions (good and bad) bear results, and a supreme Lord is described as the regulator who dispenses those outcomes and governs sovereignty and the fulfillment of desires.
Vyāsa is explaining a theological-ethical point within the discourse: the Lord’s active governance in the world is shown through the administration of karmic results and the control of power and desires, framing events within a larger moral order.