देवैरपि सुदुर्धर्षमस्त्रमाग्नेयमाददे । उस समय द्रोणपुत्रको अर्जुन और श्रीकृष्णपर अधिक क्रोध हुआ, उस पराक्रमी वीरने सावधानीके साथ रथपर खड़ा हो आचमन करके आग्नेयास्त्र हाथमें लिया, जो देवताओंके लिये भी अत्यन्त दुर्जय था
sañjaya uvāca | devair api sudurdharṣam astram āgneyam ādade |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ລາວໄດ້ຢືດເອົາອາວຸດອັກເນຍະ—ອາວຸດໄຟທິບທີ່ຕ້ານທານຍາກຢ່າງຍິ່ງ ຈົນແມ່ນເທວະດາກໍຍັງເກືອບຈະບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້. ໃນຄວາມຮ້ອນແຮງຂອງສົງຄາມ ເມື່ອຄວາມໂກດຕໍ່ອາຣຊຸນ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ບຸດຂອງດໂຣນະໄດ້ຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງລົດຮົບ ປະກອບພິທີ ācamana (ຈິບນ້ຳຊຳລະ) ຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລ້ວຈຶ່ງຈັບອາວຸດໄຟອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ—ເປັນລາງບອກວ່າສົງຄາມກຳລັງຖືກຍົກລະດັບຢ່າງຫນັກ ແລະຄວາມໂກດອາດຈະກົດທັບການຍັບຍັ້ງກັບທຳມະໃນສົງຄາມ.
संजय उवाच
The verse highlights how anger can drive a warrior toward extreme, potentially adharma-laden escalation—invoking devastating divine weapons. The mention of ritual care (ācamana) contrasts outer discipline with inner fury, implying that true restraint is ethical, not merely procedural.
Sanjaya reports that Drona’s son (Aśvatthāmā, in context) prepares to deploy the Agneya-astra, a fire-based celestial weapon said to be nearly irresistible even to the gods, marking a dangerous intensification of the conflict against Arjuna and Krishna.