Shloka 78
ततस्ते विव्यधु: सर्वे द्रौणिं राजन् महारथा: । युगपच्च पृथक् चैव रुक्मपुड्खै: शिलाशितै:,राजन! तत्पश्चात् उन सब महारथियोंने एक साथ और अलग-अलग भी शिलापर तेज किये हुए सुवर्णमय पंखवाले बाणोंद्वारा द्रोणकुमारको घायल करना आरम्भ किया
tataste vivyadhuḥ sarve drauṇiṃ rājan mahārathāḥ | yugapac ca pṛthak caiva rukmapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ, ໂອ ພະຣາຊາ, ມະຫາຣະຖະທັງຫມົດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເລີ່ມຈະຈິ່ມທະລຸບຸດຂອງໂດຣະນະ—ບາງຄົນຈົມຕີພ້ອມກັນໃນຄັ້ງດຽວ, ບາງຄົນກໍສູ້ແຍກກັນເປັນລາຍຄົນ—ດ້ວຍລູກສອນທີ່ມີຂົນທອງສະຫວ່າງ ແລະປາຍຖືກລັບຄົມດ້ວຍຫີນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, coordinated strategy (yugapat) and individual valor (pṛthak) operate together; ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between kṣatriya duty and the grim reality that skill and unity can intensify violence against a single target.
Sañjaya reports that multiple elite warriors begin wounding Drauṇi (Aśvatthāman) with stone-sharpened, golden-fletched arrows—some attacking him simultaneously as a group and others engaging him one-on-one.