Shloka 32
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
“जिस सेनामें सत्यधृति राजा युधिष्ठिर खड़े हों, भीमसेन, अर्जुन, वासुदेव, सात्यकि तथा सूंजय मौजूद हों, उस सेनाको मैं राजाओंके लिये अजेय मानता हूँ ।। त॑ चेन्मृत्यु: सर्वहरो5भिरक्षेत् सदाप्रमत्त: समरे किरीटिनम् । तथापि हन्तास्मि समेत्य संख्ये यास्यामि वा भीष्मपथा यमाय,“तथापि मैं समरभूमिमें सावधान रहकर युद्ध करूँगा और यदि सबका संहार करनेवाली मृत्यु स्वयं आकर अर्जुनकी रक्षा करे तो भी मैं युद्धके मैदानमें उनका सामना करके उन्हें मार डालूँगा अथवा स्वयं ही भीष्मके मार्गसे यमराजका दर्शन करनेके लिये चला जाऊँगा
yasyāṁ senāyāṁ satyadhṛtir rājā yudhiṣṭhiraḥ tiṣṭhati, bhīmasenaḥ, arjunaḥ, vāsudevaḥ, sātyakiḥ tathā sañjayaḥ ca vidyante, tāṁ senāṁ rājñāṁ prati aham ajeyāṁ manye. taṁ cen mṛtyuḥ sarvaharo 'bhirakṣet sadāpramattaḥ samare kirīṭinam; tathāpi hantāsmi sametya saṅkhye yāsyāmi vā bhīṣmapathā yamāya.
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ກອງທັບໃດທີ່ມີພະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣ—ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນສັດຈະ—ຢືນຢູ່, ແລະມີ ພີມເສນ, ອາຣຊຸນ, ວາສຸເທວ (ກຣິດສະນະ), ສາຕະຍະກິ, ແລະ ສັນຊະຍະ ຢູ່ນັ້ນ, ກອງທັບນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້ສໍາລັບບັນດາກະສັດ. ແຕ່ຂ້ອຍຈະຮົບໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍຄວາມລະວັງບໍ່ຂາດ; ແມ່ນແຕ່ ຄວາມຕາຍ—ຜູ້ທໍາລາຍທຸກສິ່ງ—ມາຄຸ້ມຄອງ ອາຣຊຸນຜູ້ສວມມົງກຸດ ກໍຕາມ, ຂ້ອຍຈະເຂົ້າປະຈັນໜ້າໃນການຮົບ ແລະຈະຂ້າເຂົາ ຫຼືບໍ່ກໍຈະໄປພົບ ຍະມະ ຕາມເສັ້ນທາງຂອງ ພີສະມະ»។
संजय उवाच