Shloka 24
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
उपासज्रान् षोडश योजयन्तु धनूंषि दिव्यानि तथा55हरन्तु । असींश्व शक्तीश्व गदाश्न गुर्वी: शड्खं च जाम्बूनदचित्रनालम्,“मेरे सेवक बाणोंसे भरे हुए सोलह तरकश रख दें, दिव्य धनुष ले आ दें, बहुत-से खडगों, शक्तियों, भारी गदाओं तथा सुवर्णजटित विचित्र नालवाले शंखको भी ले आकर रख दें
upāsajran ṣoḍaśa yojayantu dhanūṃṣi divyāni tathā harantu | asīṃś ca śaktīṃś ca gadāś ca gurvīḥ śaṅkhaṃ ca jāmbūnada-citra-nālam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຂ້າຈັດວາງກະຕ່າລູກສອນສິບຫົກໃບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລູກສອນ; ໃຫ້ນຳຄັນທະນູທິບມາດ້ວຍ. ນຳດາບຫຼາຍເລື່ອງ, ຫອກ, ແລະຄອນໜັກໆມາວາງໄວ້ທີ່ນີ້; ແລະນຳສັງຂ໌ທີ່ມີດ້ານຈັບປະດັບດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດາ (Jāmbūnada) ອັນປະນີດພິສົດມາດ້ວຍ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war is approached as disciplined preparation and display of martial resources; ethically, it points to the tension between organized kṣatriya duty and the grave moral consequences of escalating violence.
Sañjaya reports a command to attendants to lay out extensive weaponry—sixteen quivers, divine bows, swords, spears, heavy maces, and an ornate gold-inlaid conch—signaling immediate readiness for battle and the intensification of the conflict in Droṇa Parva.