Shloka 30
संरब्धश्न॒ शरानस्यन् द्रोणं दुर्वारणं रणे । विवारयिषुराचार्य शरवर्षैरवाकिरत्,फिर क्रोधमें भरकर बाण चलाते हुए उन्होंने रणभूमिमें कठिनतासे रोके जानेवाले ट्रोणाचार्यको रोक देनेकी इच्छासे उन्हें बाणोंकी वर्षाद्वारा ढक दिया
saṃrabdhaḥ śarān asyan droṇaṃ durvāraṇaṃ raṇe | vivārayiṣur ācāryaṃ śaravarṣair avākirat ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມໂກດເກຣີ້ຍວ ລາວຍິງລູກສອນບໍ່ຂາດ ແລະເພາະປາດຖະໜາຈະຂັດຂວາງໂດຣະນາ—ຜູ້ຍາກຈະຫ້າມໃນສົງຄາມ—ລາວຈຶ່ງປົກຄຸມອາຈານນັ້ນດ້ວຍຝົນແຫ່ງລູກສອນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມຄຸກຄາມຂອງສົງຄາມ ແມ່ນແຕ່ຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ອາຈານກໍຖືກກົດດັນ ເມື່ອນັກຮົບຕ້ອງໄລ່ຕາມໜ້າທີ່ທາງທະຫານ ແລະຄວາມຈຳເປັນທາງຍຸດທະສາດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral pressure of warfare: anger (krodha) drives action, and strategic duty can override customary reverence toward a teacher (ācārya). It implicitly warns how rage narrows judgment and turns even sacred relationships into instruments of conflict.
A warrior, furious, tries to halt Droṇa—who is proving unstoppable in the fight—by unleashing a dense barrage, effectively covering him with a rain of arrows.