Shloka 22
ऋषीणां ब्रह्म॒वादानां स्वर्गस्य गमनं प्रति । सुयुद्धेन तत: प्राणानुत्स्रष्टमुपचक्रमे,वे युद्धमें अपने सामने धृष्टद्युम्मको देखकर मन-ही-मन उदास हो गये। साथ ही ब्रह्मवादी महर्षियोंके ब्रह्मलोकमें चलनेके सम्बन्धमें कहे हुए वचनोंका स्मरण करके उन्होंने उत्तम युद्धके द्वारा अपने प्राणोंको त्याग देनेका विचार किया
sañjaya uvāca | ṛṣīṇāṁ brahmavādānāṁ svargasya gamanaṁ prati | suyuddhena tataḥ prāṇān utsraṣṭum upacakrame |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການລະລຶກຖ້ອຍຄໍາຂອງລິສີຜູ້ກ່າວພຣະພຣະຫມະ ກ່ຽວກັບການຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະສະຫລະຊີວິດດ້ວຍການຮົບອັນດີງາມ. ເມື່ອເຫັນ ທຣິສຕະດຸມນະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າໃນສົງຄາມ ທ່ານກໍເສົ້າໝອງໃນໃຈ; ແລະໂດຍຍຶດໝັ້ນອຸດົມຄະຕິວ່າ ນັກຮົບຄວນພົບຄວາມຕາຍດ້ວຍເຈດຈໍານົງ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຫມົດຫວັງ ທ່ານຈຶ່ງກຽມຈະປ່ອຍວາງຊີວິດຕາມວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ—ໂດຍການຮົບທີ່ຖືກທໍານອງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames death in battle as ethically meaningful when aligned with dharma: recalling the seers’ teaching about attaining heaven, the warrior chooses to face death through noble combat rather than through fear or aimlessness.
Sañjaya narrates that, upon seeing Dhṛṣṭadyumna on the battlefield, the warrior becomes inwardly dejected yet, remembering the sages’ words about reaching heaven, he resolves to give up his life through an excellent fight.