Shloka 30
संजय उवाच त॑ तथावादिन तत्र राजानं माधवो<ब्रवीत्,संजय कहते हैं--महाराज! ऐसी बात कहनेवाले राजा दुर्योधनसे सात्यकिने इस प्रकार कहा--'राजन! क्षत्रियोंका सनातन आचार ही ऐसा है कि वे यहाँ गुरुजनोंके साथ भी युद्ध करते हैं। यदि मैं तुम्हारा प्रिय हूँ तो तुम मुझे शीघ्र मार डालो, विलम्ब न करो
sañjaya uvāca | taṁ tathāvādinaṁ tatra rājānaṁ mādhavo ’bravīt |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ມາທະວະ ໄດ້ກ່າວກັບກະສັດຜູ້ກ່າວຢ່າງນັ້ນ. ທ່ານປະກາດວ່າ ນີ້ແມ່ນຈັນຍາບັນເກົ່າແກ່ຂອງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ): ໃນສົງຄາມ ຈຳຕ້ອງຮົບແມ່ນແຕ່ກັບຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ແລະ ອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ເມື່ອໜ້າທີ່ເອີ້ນຮ້ອງ. ແລະທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ກະສັດລົງມືໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ—ຖ້າປາດຖະໜາຈະໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ ກໍຈົ່ງຟັນໃຫ້ລົງໃນທັນທີ ຢ່າລັງເລ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames a hard ethical claim within kṣatriya-dharma: in war, duty can compel combat even against revered elders/teachers. It highlights the tension between personal reverence and role-based obligation, urging decisive action rather than hesitation.
Sanjaya reports that Mādhava addresses a king who has just spoken. In the surrounding context (as indicated), the speech is directed toward Duryodhana in a charged exchange involving Sātyaki, emphasizing the warrior code and demanding immediate, decisive conduct in battle.