Shloka 19
त॑ सात्यकि: शीघ्रतरं पुनरेवाभ्यवर्तत,यह देख सात्यकि बड़ी शीघ्रताके साथ पुनः दुर्योधनके सम्मुख आ गये। वे दोनों मनुष्योंमें सिंहके समान पराक्रमी थे। कुरुवंशी दुर्योधन और मधुवंशी सात्यकि एक-दूसरेको समीप पाकर निर्भय हो हँसते हुए युद्ध करने लगे
tataḥ sātyakiḥ śīghrataraṃ punar evābhyavartata; taṃ dṛṣṭvā sātyakiḥ baḍī śīghratā ke sātha punaḥ duryodhanasya sammukham āgataḥ. tau ubhau manuṣyeṣu siṃhāv iva parākramī. kuruvaṃśī duryodhanaḥ madhavaṃśī sātyakiś ca parasparaṃ samīpaṃ prāpya nirbhayau hasantau yuddhaṃ cakratuḥ.
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ສາຕະຍະກິ ຫັນກັບຢ່າງວ່ອງໄວອີກຄັ້ງ ແລະມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ດຸຣະໂຍທະນະ ອີກເທື່ອ. ເຫັນລາວກັບມາໄວປານນັ້ນ ທັງສອງ—ກ້າຫານດັ່ງສິງໃນຫມູ່ມະນຸດ—ກໍເຂົ້າປະຊິດກັນ. ດຸຣະໂຍທະນະ ແຫ່ງວົງກຸຣຸ ແລະ ສາຕະຍະກິ ແຫ່ງວົງມະທະວະ ເມື່ອພົບກັນໃກ້ຊິດ ກໍຮົບກັນໂດຍບໍ່ຢ້ານ ແມ່ນກະທັ້ງຍິ້ມ—ພາບຂອງນັກຮົບຜູ້ເຫັນອັນຕະລາຍເປັນການທົດສອບພະລັງກ້າ ບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ລັງເລ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of fearlessness and steadfast engagement: even amid lethal conflict, a warrior is expected to meet the opponent directly, without wavering, treating danger as a proving ground for courage and resolve.
Sātyaki rapidly returns to confront Duryodhana again. The two renowned fighters close in at short range and begin battling boldly, even smiling, emphasizing their confidence and martial prowess.