मुक्त मुक्त द्रोणचापात् तज्जघान धनंजय: । द्रोणाचार्यके धनुषसे क्रमश: छूटे हुए ऐन्द्र, पाशुपत, त्वाष्ट्, वायव्य तथा वारुण नामक अस्त्रको अर्जुनने तत्काल शान्त कर दिया
sañjaya uvāca | mukta-muktaṃ droṇa-cāpāt taj jaghāna dhanañjayaḥ | droṇācāryake dhanuṣaḥ kramaśaḥ chūṭe huye aindra-pāśupata-tvāṣṭra-vāyavya-vāruṇa-nāmaka astrāṇi arjunena tatkālaṃ śāntīkṛtāni |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາວຸດຖືກປ່ອຍອອກຊ້ຳໆຈາກຄັນທະນູຂອງ ໂດຣນະ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຈຸນ) ກໍໄດ້ຕີຕົກແລະທຳລາຍມັນ. ອາວຸດທິບທີ່ອອກມາຕາມລຳດັບຈາກຄັນທະນູຂອງ ໂດຣນາຈາຣຍະ—ຊື່ ໄອນດຣະ (Aindra), ປາຊຸປະຕະ (Pāśupata), ທວາສຕຣະ (Tvāṣṭra), ວາຍະວະ (Vāyavya) ແລະ ວາຣຸນະ (Vāruṇa)—ຖືກອາຣະຈຸນເຮັດໃຫ້ສົງບົບແລະຫມົດິດໃນທັນທີ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຄອບຄຸມອຳນາດດ້ວຍວິໄນ: ແມ່ນແຕ່ພະລັງອັນນ່າຢ້ານກໍຕ້ອງຖືກຮັບມືດ້ວຍຄວາມຍັບຍັ້ງ, ຄວາມແມ່ນຍຳ, ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະປ້ອງກັນການທຳລາຍທີ່ບໍ່ຖືກຄວບຄຸມໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
The passage highlights ethical restraint in the use of power: even when divine-grade weapons are deployed, the ideal warrior responds with controlled skill aimed at neutralizing harm rather than escalating destruction.
Sañjaya reports that Droṇa releases a succession of powerful astras from his bow, and Arjuna immediately counters and pacifies each one, preventing their effects from unfolding on the battlefield.