Shloka 6
ते रात्रौ कृतकर्माण: श्रान्ता: सूर्यस्य तेजसा । क्षुत्पिपासापरीताज विसंज्ञा बहवो5भवन्,वे सभी रातमें युद्ध करके थक गये थे। फिर सबरेरे सूर्यकी धूप लगनेसे उनके अंग- अंगमें भूख-प्यास व्याप्त हो गयी, जिससे बहुतेरे सैनिक अपनी सुध-बुध खो बैठे
te rātrau kṛtakarmāṇaḥ śrāntāḥ sūryasya tejasā | kṣutpipāsāparītāś ca visaṃjñā bahavo 'bhavan |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຮົບຕະຫຼອດຄືນ ແລະສຳເລັດກິດອັນໂຫດຮ້າຍແຫ່ງສົງຄາມ ນັກຮົບທັງຫຼາຍກໍເຫນື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ. ຕໍ່ມາ ຖືກແດດອັນແຜດເຜົາຂອງຕາເວັນ ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳໄດ້ຄອບງຳຮ່າງກາຍ ຈົນທະຫານຫຼາຍຄົນໝົດສະຕິ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical reality that war inflicts bodily and mental collapse: beyond heroism and strategy, hunger, thirst, heat, and exhaustion can strip people of agency and awareness, revealing the profound human cost of violence.
Sañjaya reports that after fighting all night, the troops are worn out; with the sun’s heat, hunger and thirst spread through them, and many soldiers faint or become senseless.