Shloka 8
जरासंधो हि रुषितो रौहिणेयप्रधर्षित: । अस्मद्वधार्थ चिक्षेप गदां वै सर्वधातिनीम्,एक समयकी बात है, रोहिणीनन्दन बलरामजीने युद्धमें जरासंधको पछाड़ दिया था। इससे कुपित होकर जरासंधने हमलोगोंके वधके लिये अपनी सर्वघातिनी गदाका प्रहार किया
jarāsaṃdho hi ruṣito rauhiṇeyapradarṣitaḥ | asmad-vadhārthaṃ cikṣepa gadāṃ vai sarvadhātinīm ||
ວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: «ຈະຣາສັນທະ ໂກດແຄ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກ ຣາວິນເນຍະ (ພະບະລາຣາມ) ກົດຂີ່ໃນສົງຄາມ. ເພື່ອຫວັງທຳລາຍພວກເຮົາ ລາວຈຶ່ງຂວ້າງຄອນກະບອງຂອງຕົນ—ອາວຸດທີ່ນຳຄວາມຕາຍມາແກ່ທຸກສິ່ງ—ອອກໄປ».
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how humiliation and anger can escalate into indiscriminate violence: Jarāsandha’s wounded pride turns into a resolve to kill, symbolized by the ‘all-destroying’ mace. Ethically, it warns that unchecked wrath (krodha) leads to destructive, adharma-leaning action.
Vāyu recounts an earlier incident: after Balarāma (Rauhiṇeya) defeats and humiliates Jarāsandha in battle, Jarāsandha, furious, throws his deadly mace with the intention of killing ‘us’ (the group aligned with the speaker’s side).