Shloka 33
लब्धलक्ष्या हि कौरव्या विधमन्ति चमूं तव । दहत्येष च व: सैन्यं द्रोण: प्रहरतां वर:,कौरवोंका निशाना अचूक हो रहा है। वे तुम्हारी सेनाका विनाश कर रहे हैं। इधर ये योद्धाओंमें श्रेष्ठ द्रोणाचार्य तुम्हारे सैनिकोंको दग्ध किये देते हैं
labdhalakṣyā hi kauravyā vidhamanti camūṃ tava | dahatyeṣa ca vaḥ sainyaṃ droṇaḥ praharatāṃ varaḥ ||
ນັກຮົບກອຣະວະ ເມື່ອໄດ້ເປົ້າໝາຍແລ້ວ ກໍຍິງບໍ່ພາດ ແລະກໍາລັງບີບຂະຍີ້ກອງຮົບຂອງເຈົ້າ. ແລະທາງນີ້ ດໂຣນະ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຈົມຕີ—ກໍາລັງເຜົາຜານກໍາລັງຂອງເຈົ້າ ດັ່ງໄຟກິນກອງທະຫານໃນຂະນະປະຈັນໜ້າ. ຖ້ອຍຄໍານີ້ຕອກຢ້ຳຄວາມກົດດັນອັນມືດມົນຂອງສົງຄາມ: ເມື່ອຝີມືແລະຄວາມແນ່ວແນ່ກາຍເປັນຄວາມຮຸນແຮງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ການພັງທະລາຍຂອງກອງທັບຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນແຕ່ກົນຍຸດ ແຕ່ເປັນການທໍາລາຍຕໍ່ການດໍາລົງຢູ່ ບັງຄັບໃຫ້ຜູ້ນໍາຕ້ອງເຜີຍໜ້າກັບຜົນຂອງການເລືອກຂອງຕົນໃນສະໜາມຮົບ.
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mastery in warfare—unerring aim and superior striking power—can rapidly turn battle into annihilation, pressing an ethical reckoning: strategic excellence without restraint magnifies suffering, and leaders must face the human cost of decisions made in pursuit of victory.
Vāyudeva reports that the Kaurava fighters have become deadly accurate and are smashing the opposing formation, while Droṇa, the foremost attacker, is devastating the troops—described as ‘burning’ them—signaling a severe turning point and escalating destruction on the battlefield.