Shloka 180
इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत घटोत्कचवधपर्वमें यात्रियुद्धके समय घटोत्कचका वध होनेपर श्रीकृष्णका हर्षविषयक एक सौ अस्सीवाँ अध्याय पूरा हुआ
Iti prakāraḥ Śrīmahābhārate Droṇaparvaṇi antar-gate Ghaṭotkacavadhaparvaṇi yātriyuddhasamaye Ghaṭotkacasya vadhe jāte Śrīkṛṣṇasya harṣaviṣayaka ekaśata-aśītitamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ.
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ «ດໂຣນະປະຣະວະ» ໂດຍສະເພາະໃນພາກ «ການສັງຫານຄະຖໂຕດກະຈະ»—ເມື່ອໃນຍາມຮົບແຫ່ງການເຄື່ອນທັບ (ຍາຕຣິຍຸດທະ) ຄະຖໂຕດກະຈະຖືກສັງຫານ—ບົດທີ 180 ອັນພັນລະນາຄວາມປິຕິຍິນດີຂອງ ພຣະສີກຣິດສະນະ ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ຄໍາລົງທ້າຍນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕຶງຕັນທາງຈັນຍາບັນອັນຫມອງມົນຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ຝ່າຍທີ່ຖືກວ່າຊອບທໍາ ກໍອາດຮູ້ສຶກໂລ່ງໃຈ ຫຼືພໍໃຈທາງກົນຍຸດຕໍ່ການຕາຍໜຶ່ງ ເມື່ອມັນປ້ອງກັນຄວາມພິນາດທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ—ເປີດເຜີຍວ່າ ທໍາໃນສະໜາມຮົບ ມັກເປັນການເລືອກທາງທີ່ທໍາລາຍນ້ອຍທີ່ສຸດ ບໍ່ແມ່ນການເຉີຍຊົມຄວາມຮຸນແຮງ.
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The colophon highlights the moral complexity of dharma in war: emotions like relief or joy can arise not from cruelty but from recognizing that a dangerous force has been neutralized, potentially preventing wider destruction. It points to the Mahābhārata’s recurring theme that righteous action in conflict often involves tragic trade-offs rather than pure triumph.
This is a concluding notice (colophon) stating that, within Droṇa Parva and the Ghaṭotkaca-slaying section, the chapter ends at the point where Ghaṭotkaca is killed during a moving battle, and the chapter’s focus includes Śrī Kṛṣṇa’s reaction of joy/relief.