Shloka 3736
जम्मुर्वैकर्तनं कर्ण राक्षसांश्वैव तान् रणे । श्रीकृष्णके ऐसा कहनेपर वे सभी महारथी उनके आदेशके अनुसार रणभूमिमें वैकर्तन कर्ण तथा उन राक्षसोंका सामना करनेके लिये चले गये
sañjaya uvāca | jammur vaikartanaṃ karṇa rākṣasāṃś caiva tān raṇe | śrīkṛṣṇake evaṃ kahane para ve sarve mahārathī tasya ādeśānusāreṇa raṇabhūmau vaikartana-karṇaṃ tathā tān rākṣasān samāhantuṃ yayuḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໃນກາງສະໜາມຮົບ ພວກເຂົາໄດ້ກ້າວໜ້າເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບກັນນະ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ໄວກະຣະຕະນະ—ແລະກັບພວກຣາກະສະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ. ເມື່ອພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ມະຫາຣະຖີທັງຫມົດກໍປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ແລະເຄື່ອນເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ ເພື່ອປະຈັນໜ້າກັບ ໄວກະຣະຕະນະ ກັນນະ ແລະນັກຮົບຣາກະສະເຫຼົ່ານັ້ນ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights disciplined adherence to rightful leadership in a crisis: elite warriors act in unity, setting aside hesitation, and follow Kṛṣṇa’s directive to face a formidable opponent. Ethically, it underscores the kṣatriya ideal of coordinated duty (dharma) and responsibility in war.
Sanjaya reports that after Kṛṣṇa’s instruction, the assembled great chariot-warriors proceed onto the battlefield to engage Karna (called Vaikartana) and accompanying Rakshasa fighters, preparing for direct confrontation.