Shloka 3
भवदभ्यामिह संग्राम: क्रुद्धा भ्यां सम्प्रवर्तितः । आहवे निहतं दृष्टवा सैन्धवं सव्यसाचिना,“सव्यसाची अर्जुनके द्वारा युद्धस्थलमें सिंधुराज जयद्रथको मारा गया देख क्रोधमें भरे हुए आप दोनों वीरोंने यहाँ रातके समय इस युद्धको जारी रखा था
bhavadabhyām iha saṅgrāmaḥ kruddhābhyāṃ sampravartitaḥ | āhave nihataṃ dṛṣṭvā saindhavaṃ savyasācinā ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: «ສົງຄາມນີ້ໃນທີ່ນີ້ ເກີດຂຶ້ນໂດຍທ່ານທັງສອງດ້ວຍຄວາມໂກດ. ເພາະເຫັນຈະຍະດຣະຖະ ກະສັດແຫ່ງສິນທຸ ຖືກສະວະຍະສາຈີ ອາຣຊຸນ—ນັກທະນູຜູ້ໃຊ້ໄດ້ທັງສອງມື—ສັງຫານໃນສະໜາມຮົບ, ທ່ານທັງສອງ—ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ—ຈຶ່ງສືບຕໍ່ການຮົບໄປຈົນເຖິງກາງຄືນ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can drive escalation: even after a decisive event—the fall of Jayadratha—wrath propels leaders to prolong violence, here extending battle into the night. It implicitly warns that emotional reactivity can override restraint and intensify suffering in war.
Sañjaya explains to Dhṛtarāṣṭra that, after Arjuna slew Jayadratha (the Sindhu king) on the battlefield, two warriors on the opposing side—angered by this sight—kept the fighting going, resulting in continued combat at night.