Shloka 44
Droṇavadha-saṃniveśaḥ — The Convergence Toward Droṇa’s Fall
Book 7, Chapter 164
असम्भ्रान्तस्ततः पार्थो धनुराकृष्य वीर्यवान् ततस्तदस्त्रमस्त्रेण सतम्भयामास भारत,भरतनन्दन! तदनन्तर पराक्रमी युधिष्ठिरने सम्भ्रमरहित हो धनुष खींचकर उनके उस अस्त्रको अपने दिव्यास्त्र-द्वारा कुण्ठित कर दिया
sañjaya uvāca | asambhrāntas tataḥ pārtho dhanur ākṛṣya vīryavān | tatas tad astram astreṇa satambhayāmāsa bhārata bharatanandana ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງກ້າ ໄດ້ດຶງຄັນທະນູ. ແລ້ວ ໂອ ພາຣະຕະ ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງຊາວພາຣະຕະ, ລາວໄດ້ຂັດຂວາງ ແລະທຳໃຫ້ອາວຸດມິດຊາຍນັ້ນອ່ອນກຳລັງ ໂດຍໃຊ້ອາວຸດຂອງຕົນຕ້ານ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວິໄນຂອງນັກຮົບ: ຄວາມນິ່ງສະຫງົບແຫ່ງໃຈ ແລະກຳລັງທີ່ຮູ້ຈັກປະມານ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຕື່ນຕົກ ເປັນທາງທີ່ຢັບຢັ້ງອຳນາດທຳລາຍໃນກາງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid battle, the ideal warrior acts from steadiness rather than agitation. The verse highlights self-control (asambhrānta) and proportionate response—neutralizing a threat through skillful restraint rather than uncontrolled escalation.
Sañjaya narrates that Pārtha (Arjuna) calmly draws his bow and uses a counter-weapon to arrest an incoming missile-weapon (astra), rendering it ineffective.