Shloka 11
Droṇavadha-saṃniveśaḥ — The Convergence Toward Droṇa’s Fall
Book 7, Chapter 164
रथमण्डलमार्गेषु चरन्तावरिमर्दनौ । घोररूपौ हि तावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ,रथ मण्डलके मार्गोंपर विचरते हुए वे दोनों शत्रुमर्दन वीर वर्षा करनेवाले दो बादलोंके समान भंयकर रूप धारण किये हुए थे
rathamaṇḍalamārgeṣu carantāv arimardanau | ghorarūpau hi tāv āstāṃ vṛṣṭimantāv ivāmbudau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງວົງມົນທີ່ລໍ້ລົດຮົບຂອງເຂົາຂີດໄວ້ ວີລະບຸລຸດທັງສອງຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູ ປາກົດດ້ວຍຮູບພາບອັນນ່າສະພຶງກົວ—ເຫມືອນເມກພາຍຸສອງກ້ອນທີ່ອຸ້ມນ້ຳຝົນ ໜັກແນ່ນດ້ວຍອຳນາດຈະຖອກທຳລາຍລົງມາ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອຝີມືການຮົບຖືກປ່ອຍໃນສົງຄາມ ມັນກາຍເປັນພະລັງອັນທ່ວມທົ່ນ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະປ່ຽນສະໜາມແຫ່ງທຳມະໃຫ້ເປັນການທົດສອບແຫ່ງການຍັບຍັ້ງ ແລະໜ້າທີ່.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a storm-cloud simile to show how concentrated martial power can become an overwhelming, fear-inducing force. Ethically, it hints that war magnifies human capacities—courage and skill, but also terror and destruction—thereby testing whether duty (dharma) is carried out with discipline rather than mere ferocity.
Sañjaya describes two formidable warriors maneuvering their chariots in circular tracks on the battlefield. Their movement and appearance are portrayed as terrifying, comparable to two rain-heavy clouds poised to unleash a downpour—suggesting imminent, sweeping violence in the combat.