Shloka 160
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि रात्रियुद्धे5श्वत्थामपराक्रमे षष्टयधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्ा भारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत घटोत्कचवधपर्वमें यात्रियुद्धके अवसरपर अश्वत्थामाका पराक्रमविषयक एक सौ साठवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi ghaṭotkacavadhaparvaṇi rātriyuddhe ’śvatthāmaparākrame ṣaṣṭyadhikaśatatamo ’dhyāyaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ ດໂຣນະປະຣະວະ, ໃນຕອນຍ່ອຍວ່າດ້ວຍການສັງຫານ ຄະຕໂຕດກະຈະ, ໃນໂອກາດສົງຄາມຍາມຄ່ຳຄືນ, ບົດທີ 160—ອັນພັນລະນາວິລະກຳຂອງ ອັສວັດຖາມະນ—ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ຄຳລົງທ້າຍນີ້ເປັນໝາຍປິດຕອນຂອງການເລົ່າ, ຈັດວາງຄວາມຮຸນແຮງໃນຄືນນັ້ນ ແລະພະລັງການຮົບຂອງອັສວັດຖາມະນ ເປັນຕອນໜຶ່ງອັນແຍກອອກໃນໂສກນາດກຳທາງທຳມະຂອງສົງຄາມໃຫຍ່.
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the episode ethically by isolating a night-battle segment centered on Aśvatthāman’s prowess within the broader war narrative, implicitly reminding the reader that heroic energy in war is being cataloged as part of a larger, morally fraught conflict.
The narrator (Sanjaya) signals the end of Adhyaya 160 in the Droṇa Parva, specifying that this chapter belongs to the Ghaṭotkaca-slaying section and concerns the night-battle and Aśvatthāman’s feats; it is an editorial/narrative closure marker rather than a plot event.