Shloka 59
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनंजय: । भारत! सूतपुत्रद्वारा की हुई उस बाण-वर्षाको अर्जुनने मुसकराते हुए-से बाणोंकी वृष्टि करके नष्ट कर दिया ।। तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव
vyadhamaccharavarṣeṇa smayann iva dhanañjayaḥ | bhārata! sūtaputreṇa kṛtaṃ tad bāṇa-varṣam arjunena smayamānena iva bāṇānāṃ vṛṣṭyā vināśitam || tau parasparam āsādya śaravarṣeṇa pārthiva ...
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຊຸນ) ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່ ໄດ້ທຳລາຍພາຍຸລູກສອນທີ່ບຸດຂອງສາລະຖີ (ກັນນະ) ປ່ອຍອອກ ໂດຍຫວ່ານຝົນລູກສອນຂອງຕົນເອງກັບໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະຈັນໜ້າກັນ ນັກຮົບທັງສອງກໍຮຸກຮານກັນດ້ວຍກະແສລູກສອນອັນຫນາແນ່ນ—ເປັນພາບຂອງຄວາມມຸ່ງມັ້ນແຫ່ງສົງຄາມທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເຊິ່ງຄວາມຊຳນານ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມໂກດແຄ້ນ ເປັນຜູ້ກຳກັບຄວາມຮຸນແຮງຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme violence, the epic highlights disciplined agency: Arjuna’s ‘as if smiling’ composure suggests mastery over fear and anger. The ethical emphasis is that power in war should be governed by self-control and trained skill, aligning with kṣatriya-dharma rather than uncontrolled wrath.
Karna unleashes a dense barrage of arrows at Arjuna. Arjuna counters with an even more effective shower, dispersing and nullifying Karna’s attack. The verse then transitions to the image of both warriors closing in and continuing a mutual exchange of arrow-torrents.