Shloka 14
अध्याय १५९ — रात्रौ श्रमविरामः
Night Exhaustion and Brief Pause in Battle
स तथाभिहतो भीमश्नचकम्पे च मुमोह च
sa tathābhihato bhīmaḥ śanakaiḥ akampe ca mumohaca
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຕີຢ່າງນັ້ນ ພີມະ—ແມ່ນແຕ່ມີຊື່ສຽງວ່າກ້າຫານໝັ້ນຄົງ—ກໍເລີ່ມສັ່ນເບົາໆ ແລະຫມົດສະຕິໄປຊົ່ວຄາວ. ໃນບັນຍາກາດທາງສິນທຳຂອງສົງຄາມ ບັນທັດນີ້ຍ້ຳວ່າ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ແຂງແກ່ທີ່ສຸດກໍອາດຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພະລັງແຫ່ງຄວາມຮຸນແຮງ ເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄ່າແຫ່ງຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຄວາມໂກດອັນນຳໂດຍອະທຳ ແລະການຮົບທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ກົດທັບລົງເທິງກາຍແລະໃຈ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the fragility of embodied life even in heroic figures: war’s blows can overwhelm strength and resolve, reminding readers that violence carries inevitable physical and psychological consequences and that true discernment (dharma) must account for this human cost.
Sañjaya reports that Bhīma has been struck in battle; as a result he begins to tremble and briefly loses consciousness, indicating the severity of the blow and a momentary reversal in the combat’s momentum.