Shloka 296
अमोघशक्तिव्यंसनप्रश्नः — Why Karṇa’s Śakti Was Not Used on Arjuna
यतस्तामेव जग्राह प्रहसन् पाण्डुनन्दन: । तब कर्णने पाण्डुनन्द्न भीमपर सोनेकी बनी हुई शक्तिका प्रहार किया; परंतु पाण्डुनन्दन भीमने हँसते हुए ही उसे हाथसे पकड़ लिया
yatas tām eva jagrāha prahasan pāṇḍunandanaḥ |
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກັນນະຂວ້າງຫອກສັກຕິ (śakti) ທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍຄຳໄປຫາບີມະ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ບີມະ—ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແຖມຍິ້ມ—ໄດ້ຈັບອາວຸດນັ້ນໄວ້ດ້ວຍມື. ຂະນະນັ້ນຊູ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມຊຳນານທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ, ເມື່ອຄວາມນິ່ງສະຫງົບແລະພະລັງກາຍເປັນຄຸນຄ່າຕັດສິນໄຊ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and fearlessness in the face of danger: true strength is not only physical power but also unshaken composure, enabling decisive action even when confronted by a deadly assault.
During the battle, Karṇa hurls a golden spear (śakti) at Bhīma. Bhīma, smiling, catches the weapon with his hand, demonstrating extraordinary prowess and confidence as Sañjaya reports the event.