Shloka 89
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
मत्ता वेगवतो राजंस्तावकानां रणाड्रणे,राजन! जिनके सवार मार डाले गये थे और समस्त अंग बाणोंसे विदीर्ण हो रहे थे, वे आपके योद्धाओंके वेगवान् और मदमत्त सहस्रों हाथी समरभूमिमें अपनी ही सेनाओंको रौंदते और आर्तनाद करते हुए जोर-जोरसे भागने लगे
mattā vegavato rājan tāvakānāṁ raṇādr̥ṇe | rājann yeṣāṁ savārā mārā dalitāś ca sarvāṅgāni bāṇair vidīryamāṇāni | te tava yoddhānāṁ vegavanto madamattāḥ sahasraśo hastinaḥ samarabhūmau svām eva senāṁ rundānās tathā ārta-nādaṁ kurvāṇāḥ uccair uccair apāyānta ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງສົງຄາມ ຊ້າງສຶກຂອງພະອົງທີ່ໄວ ແລະມຶນເມົາດ້ວຍມັດ (rut) —ຜູ້ຂີ່ຖືກສັງຫານ ແລະຮ່າງກາຍຖືກລູກສອນສະກັດຂາດທົ່ວ—ກໍຕົກໃຈຫນີ. ມັນຮ້ອງຄຳຄວນ ແລະຢ່ຳຢີກອງຂອງຕົນເອງ ພຸ່ງໜີໄປຢ່າງດັງສະນັ່ນທົ່ວສະໜາມຮົບ, ປ່ຽນພະລັງຂອງຕົນໃຫ້ເປັນຄວາມພິນາດແກ່ຝ່າຍຕົນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violence and loss of control in war rebound upon one’s own side: when leadership (riders) is destroyed, even great power (elephants) becomes blind panic, causing harm to allies and multiplying suffering.
Sañjaya reports to the king that the Kauravas’ war elephants, maddened and wounded by arrows and bereft of their riders, lose direction and flee, crushing their own troops while roaring in distress.