Shloka 733
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
न्यवधीत् तावकं सैन्यं शरैरकाग्निसंनि भै: । श्रीकृष्णके ऐसा कहनेपर प्रतापी पाण्डुपुत्र अर्जुनने सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी बाणोंद्वारा आपकी सेनाका वध आरम्भ किया
sañjaya uvāca |
nyavadhīt tāvakaṃ sainyaṃ śarair arkāgnisaṃnibhaiḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະກຣິດ (ສຣີກຣິດສະນະ) ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອາຣຊຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ຜູ້ກ້າຫານ ກໍເລີ່ມສັງຫານກອງທັບຂອງພະອົງ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ລຸກໂຊດດັ່ງດວງອາທິດແລະໄຟ. ໃນບັນຍາກາດແຫ່ງທຳມະຂອງສົງຄາມ ນີ້ແມ່ນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງນັກຮົບກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ—ພະລັງຖືກນຳໃຊ້ບໍ່ແມ່ນຕາມໃຈຕົນ ແຕ່ເປັນຜົນຂອງຄວາມຈົ່ງຮັກ ແລະກຳລັງຜັກດັນອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນຂອງສົງຄາມທີ່ຖືກຜູກໄວ້ດ້ວຍທຳມະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of dharma-bound warfare: once battle is joined, a warrior’s duty is carried out with unwavering resolve. It highlights how power and skill, symbolized by sun- and fire-like arrows, become instruments of consequence within a conflict shaped by prior choices and loyalties.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna has begun slaughtering the Kaurava forces, using blazing arrows likened to the sun and fire, signaling a fierce escalation in the fighting.