अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
विनिवार्य स वीराणामस्त्रैरस्त्राणि सर्वतः । दर्शयन् रौद्रमात्मानमुग्रे कर्मणि घिष्ठित:,वीरोंके अस्त्र-शस्त्रोंको अस्त्रोंद्वारा सब ओरसे रोककर अपने रौद्रभावका दर्शन कराते हुए वे उग्र कर्ममें संलग्न हो गये
vinivārya sa vīrāṇām astrāir astrāṇi sarvataḥ | darśayan raudram ātmānam ugre karmaṇi dhiṣṭhitaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ພຣະອົງໄດ້ກັ້ນຂວາງອາວຸດຍິງຂອງວີຣະຊົນທັງຫຼາຍຈາກທຸກທິດ ດ້ວຍອາວຸດຂອງພຣະອົງເອງ; ແລະເມື່ອສະແດງພະລັງອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານຂອງຕົນ ພຣະອົງກໍ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນກິດຈະການອັນນ່າສະພຶງກົວແຫ່ງສົງຄາມ.
संजय उवाच
The verse highlights the intoxicating force of martial fury and competence: a warrior can become wholly absorbed in violent duty, skillfully countering weapon with weapon. Implicitly, it invites reflection on how such wrath-driven excellence must still be weighed against dharma and the moral cost of battle.
Sañjaya describes a combatant who, surrounded by heroes, blocks their incoming missiles from all directions using his own astras. While doing so, he openly manifests a fearsome, wrathful demeanor and commits himself fully to the grim work of fighting.