Shloka 65
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
यदेक: समरे क्रुद्धस्त्रीन् रथान् पर्यवारयत् । आर्य! वहाँ हमने सूतपुत्रका अद्भुत पराक्रम देखा कि समरभूमिमें कुपित होकर उसने अकेले ही तीन-तीन महारथियोंको रोक दिया था ।। ६४ ई ।। फाल्गुनस्तु महाबाहु: कर्ण वैकर्तनं रणे
yad ekaḥ samare kruddhas trīn rathān paryavārayat | ārya! vahāṁ vayam sūtaputrasya adbhuta-parākramaṁ dadarśma—yad raṇabhūmau kupitaḥ san sa eka eva trīn trīn mahārathīn avārayat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ສູງສົງ! ທີ່ນັ້ນ ພວກເຮົາເຫັນຄວາມກ້າຫານອັນນ່າພິສົດຂອງບຸດແຫ່ງຄົນຂັບລົດ. ໃນສະໜາມຮົບ ເມື່ອໂກດກຽວ ລາວຄົນດຽວກໍສາມາດກັ້ນຂວາງມະຫາຣະຖີສາມຄົນໄວ້ໄດ້ໃນຄາວດຽວ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe inspired by extraordinary martial prowess, while implicitly reminding the listener that war magnifies both virtue and flaw: anger can fuel heroic feats, yet it also signals the perilous moral atmosphere of battle where glory and destruction coexist.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Karna, called the Sūtaputra, fought with astonishing strength—so fierce in anger that he single-handedly checked three great chariot-warriors at once on the battlefield.