Shloka 283
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
सैन्धवं प्राप्स्ते वीर: सव्यसाची धनंजय: । 'पाण्डवोंके प्रधान वीर अर्जुन जैसे भी किसी तरह सिंधुराजको नहीं मार सकेंगे, वैसा प्रयत्न करूँगा। जबतक मैं युद्धमें तत्पर होकर पैने बाण छोड़ता रहूँगा, तबतक सव्यसाची वीर धनंजय सिंधुराजको नहीं पा सकेंगे
saindhavaṁ prāpsyate vīraḥ savyasācī dhanañjayaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: “ວິລະຊົນ ທະນັນຊະຍະ ອາຣະຈຸນ ຜູ້ໄດ້ນາມວ່າ ສະວັຍສາຈີ ຈະເຂົ້າເຖິງ (ແລະປະຈັນໜ້າ) ກະສັດແຫ່ງສິນທຸ. ແຕ່ຂ້າຈະພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອໃຫ້ວິລະຊົນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງປານດະວະ—ອາຣະຈຸນ—ບໍ່ອາດສັງຫານກະສັດສິນທຸໄດ້ໂດຍທາງໃດເລີຍ. ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງມຸ່ງໝັ້ນໃນສົງຄາມ ແລະຍິງລູກສອນອັນແຫຼມຄົມບໍ່ຂາດ, ຕາບນັ້ນ ສະວັຍສາຈີ ທະນັນຊະຍະ ຈະບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງກະສັດສິນທຸໄດ້.”
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of war, resolve and counter-resolve shape outcomes: a warrior’s vow (Arjuna’s pursuit of Jayadratha) meets deliberate obstruction (continuous arrow-fire to block access). The passage highlights how intention, sustained effort, and tactical protection can temporarily frustrate even a righteous or urgent objective, raising ethical tension between duty to one’s side and the consequences of shielding a wrongdoer.
Sañjaya reports that Arjuna is moving to reach Jayadratha, the Sindhu king. A defender (implied Kaurava champion) declares a plan to prevent Arjuna from killing Jayadratha by staying fully engaged in battle and continuously shooting sharp arrows, thereby keeping Arjuna from getting close to his target.