Shloka 623
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
स मे वध्यो भवेच्छत्रुर्यद्यपि स्यान्मुनिव्रत: । मैंने तो पहलेसे ही यह प्रतिज्ञा कर रखी है कि जिसके द्वारा कभी भी मेरा तिरस्कार हो जायगा अथवा जो संग्रामभूमिमें मुझे पटककर जीते-जी रोषपूर्वक मुझे लात मारेगा, वह शत्रु मुनियोंके समान मौनव्रत लेकर ही क्यों न बैठा हो, अवश्य मेरा वध्य होगा
sa me vadhyo bhavec chatrur yady api syān munivrataḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ສັດຕູນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຂ້າໂດຍຂ້ອຍ. ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງສັດຈະປະຕິຍານໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວວ່າ: ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຄີຍຫຍາມຫມິ່ນຂ້ອຍ, ຫຼືໃນສະໜາມຮົບໂຍນຂ້ອຍໃຫ້ລົງ ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຍັງມີຊີວິດ ກໍເຕະຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມໂກດ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນນັ່ງຖືວຣະຕະແຫ່ງຄວາມງຽບດັ່ງມຸນີ—ກໍຕ້ອງເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍມືຂ້ອຍ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the binding force of a personal vow tied to honor: grave humiliation in war is treated as a moral trigger for retributive justice, so strong that even an enemy’s later ascetic restraint (muni-like vows) does not cancel the vowed consequence.
Sañjaya reports a warrior’s declared resolve: anyone who insults him or defeats and humiliates him on the battlefield—specifically by throwing him down and kicking him in anger—will be slain, regardless of whether that person later adopts the outward discipline of a sage.