Shloka 23
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
तै रक्ष्यममाणै: स नृपो रक्षितव्यो महामृधे । यद्यहं सात्यकिं पश्ये वध्यमानं महारणे,इसी प्रकार उन सुरक्षित होनेवाले सुहृदोंका भी कर्तव्य है कि वे महासमरमें अपने राजाकी रक्षा करें। यदि मैं इस महायुद्धमें सात्यकिको अपने सामने मरते देखता तो उसके वियोगसे मुझे अनर्थकारी पाप लगता। इसीलिये मैंने उसकी रक्षा की है। अतः तुम मुझपर क्यों क्रोध करते हो?
tai rakṣyamāṇaiḥ sa nṛpo rakṣitavyo mahāmṛdhe | yady ahaṃ sātyakiṃ paśye vadhyamānaṃ mahāraṇe ||
«ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ ກໍມີໜ້າທີ່ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ຈະປົກປ້ອງພະຣາຊາຂອງຕົນຕອບແທນ. ຖ້າໃນສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າເຫັນສາຕະຍະກິຖືກຂ້າຕາຍຕໍ່ໜ້າຕາຂ້າ, ຄວາມໂສກຈາກການພັດພາກຈາກລາວ ຈະຖ່ວມທັບຂ້າດັ່ງບາບທີ່ນໍາພາຄວາມພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງປົກປ້ອງລາວ—ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງໂກດຂ້າ?»
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna frames protection as reciprocal dharma: those safeguarded by a ruler or leader must, in turn, safeguard that ruler in crisis; likewise, protecting a loyal ally is a moral obligation, and neglecting it would feel like a culpable wrong.
Arjuna justifies his action of defending Sātyaki in the thick of battle, arguing that witnessing Sātyaki’s death would cause unbearable, morally troubling grief; hence his intervention is righteous, and he questions why others blame him for it.