Shloka 19
सहदेव-राधेय-संग्रामः; शल्य-प्रभावः; अलम्बुस-निवर्तनम्
Sahadeva and Karṇa; Śalya’s pressure; Alambusa’s interception
निहत्य त॑ पार्थिवपुत्रपौत्र संख्ये यदूनामृषभः प्रमाथी । ततोडन्वयादर्जुनमेव वीर: सैन्यानि राजंस्तव संनिवार्य,राजन! शत्रुओंको मथ डालनेवाले यदुकुलतिलक वीर सात्यकिने इस प्रकार युद्धस्थलमें राजाके पुत्र और पौत्र अलम्बुषको मारकर आपकी सेनाको स्तब्ध करके फिर अर्जुनका ही अनुसरण किया
sañjaya uvāca |
nihatya tāṁ pārthiva-putra-pautraṁ saṅkhye yadūnām ṛṣabhaḥ pramāthī |
tato 'nvayād arjunam eva vīraḥ sainyāni rājan tava saṁnivārya ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັງຫານອະລັມບຸສະນັ້ນ—ຜູ້ດັ່ງລູກແລະຫຼານໃນຫມູ່ກະສັດ—ໃນສະໜາມຮົບແລ້ວ ວິລະບຸລຸດສາຕະຍະກີ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຍະດຸ ແລະເປັນຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູຢ່າງດຸຮ້າຍ ໄດ້ກັ້ນກອງທັບຂອງທ່ານ ໂອ ພະຣາຊາ ແລ້ວຈຶ່ງຕາມອາຣະຈຸນພຽງຜູ້ດຽວ. ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ: ການສັງຫານຢ່າງຂາດຂັ້ນ ຕາມດ້ວຍການກັ້ນກຳລັງຂ້າສັດຕູຢ່າງມີຍຸດທະສາດ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນອາຣະຈຸນດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya-duty expressed as decisive action in battle combined with disciplined strategy: after eliminating a dangerous opponent, the warrior restrains the enemy host and aligns his effort with a larger righteous objective—here, loyal support of Arjuna.
Sañjaya reports that Sātyaki kills Alambusha on the battlefield, then checks the Kaurava troops and moves on to follow Arjuna, indicating coordinated action and steadfast allegiance amid the chaos of war.