Shloka 79
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् | वैनतेयो यथा कार्ष्णि: पतन्तमुरगोत्तमम्,जैसे गरुड़ उड़ते हुए श्रेष्ठ नागको पकड़ लेते हैं, उसी प्रकार अभिमन्युने उछलकर उस शक्तिको पकड़ लिया और म्यानसे तलवार खींच ली
tām avaplutya jagrāha vikośaṃ cākaro(d) asim | vainateyo yathā kārṣṇiḥ patantam uragottamam ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເຂົາໂດດຂຶ້ນ ຄວ້າອາວຸດນັ້ນໄວ້ ແລະທັນທີກໍຊັກດາບອອກຈາກຝັກ. ດັ່ງວ່າ ໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ຈັບເອົານາກຜູ້ປະເສີດທີ່ກຳລັງບິນຢູ່, ອະພິມັນຍຸ ກໍສະແນັບຄວ້າ «ສັກຕິ» ທີ່ພຸ້ນພາລະມາ—ສະແດງຄວາມກ້າຫານ ແລະສະຕິປັນຍາອັນວ່ອງໄວທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ ບໍ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ການຈູ່ໂຈມອັນມີຄວາມຕາຍເປັນປາຍທາງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights courageous composure and swift discernment in crisis: a warrior grounded in duty does not panic before lethal danger but responds with alertness, restraint, and skill—turning a threat into an opportunity to protect dharma and honor.
In the thick of battle, a deadly śakti is hurled. Abhimanyu springs up, catches hold of it mid-flight, and immediately draws his sword—his feat compared to Garuḍa seizing a great serpent in the air.