Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिं क्षमणि भास्वरे | सिन्धुराजबलोद्धूत: सो5भज्यत महानसि:,उस चमकीली ढालपर सोनेका पत्र जड़ा हुआ था। उसके ऊपर जयद्रथने जब बलपूर्वक प्रहार किया, तब उससे टकराकर उसका वह विशाल खड्ग टूट गया
sañjaya uvāca |
rukmapatrāntare saktaḥ tasmiṃ kṣamaṇi bhāsvare |
sindhurājabaloddhūtaḥ so 'bhajyata mahān asiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດາບໃຫຍ່ຂອງເຂົາ ໄປປະທະກັບໂລ່ທີ່ສ່ອງປະກາຍ ຝັງແຜ່ນຄໍາໄວ້ ແລ້ວກໍແຕກຫັກ—ເພາະຖືກແຮງຟັນອັນຮຸນແຮງຂອງກະສັດແຫ່ງສິນທຸ (ໄຊຍະດຣະຖະ) ຕ້ານກັບ. ໃນທຳນຽມອັນເຂັ້ມງວດຂອງສົງຄາມ ພະລັງແລະແຮງສົ່ງອາດກັບຄືນຄວາມໄດ້ເປັນປຽບໃນພິບຕາ ໃຫ້ແມ່ນແຕ່ອາວຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍພັງພິນາດໄດ້ໃນຊົ່ວພິບຕາ.
संजय उवाच
Even in a dharma-governed battlefield, outcomes hinge on strength, timing, and circumstance; pride in weapons or advantage is fragile, and a single counterforce can nullify it.
A warrior’s mighty sword strikes a radiant shield inlaid with gold; Jayadratha (the king of Sindhu) counters with such force that the sword is repelled and breaks.