Shloka 37
अन्धकार-रजःसंमूढे रणाङ्गणे प्रदीपप्रकाशः | Illumination of the Army in Darkness and Dust
तत:ः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत । पाण्डवो व्यकिरत् कर्ण भीमो भीमपराक्रम:,भरतनन्दन! तदनन्तर अच्छी तरह चलाये हुए सहस्रों बाणोंसे भयंकर पराक्रमी पाण्डुपुत्र भीमने कर्णको आच्छादित कर दिया
tataḥ śarasahasreṇa samyagastena bhārata | pāṇḍavo vyakirat karṇaṃ bhīmo bhīmaparākramaḥ ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ, ໂອ ພວກພາຣະຕະ, ດ້ວຍລູກສອນນັບພັນທີ່ຍິງອອກຢ່າງແມ່ນຍຳ, ພີມະ—ປານດະວະຜູ້ມີພະລັງນ່າຢ້ານ—ໄດ້ຫວ່ານລູກສອນແລະປົກຄຸມກັນນະໄວ້ທັງໝົດ. ພາບນີ້ສະທ້ອນການທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂອງສົງຄາມຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ເມື່ອຝີມືການຮົບແລະຄວາມໝັ້ນໃຈຖືກທົດສອບ ທ່າມກາງການຕໍ່ສູ້ອັນໃຫຍ່ເພື່ອທຳມະ ແລະລາຊະອຳນາດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya arena where discipline, precision, and unwavering resolve operate within a morally charged conflict. It invites reflection on how prowess and duty are exercised amid a war fought over claims of legitimacy and dharma.
Sañjaya reports that Bhīma, with expertly released volleys—symbolically ‘a thousand arrows’—rains missiles upon Karṇa, effectively blanketing him and intensifying the duel-like pressure within the broader battlefield.