Shloka 21
अन्धकार-रजःसंमूढे रणाङ्गणे प्रदीपप्रकाशः | Illumination of the Army in Darkness and Dust
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथ:,महारथी भीमसेनने उनके आते ही शीघ्रतापूर्वक एक-एक बाण मारकर आपके सभी पुत्रोंको युद्धमें धराशायी कर दिया। वे मारे जाकर आँधीके उखाड़े हुए वृक्षोंके समान पृथ्वीपर गिर पड़े
tān āpatata evāśu bhīmaseno mahārathaḥ
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາພຸ້ນເຂົ້າມາ ພີມເສນະ ມະຫາຣະຖີ ກໍຍິງລູກສອນຢ່າງວ່ອງໄວ ລົ້ມລົງບຸດທັງຫມົດຂອງທ່ານໃນສົງຄາມ ໂດຍລູກສອນດຽວຕໍ່ຄົນ. ເມື່ອຖືກສັງຫານ ພວກເຂົາກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກພາຍຸຮຸນແຮງຖອນຂຶ້ນຈາກຮາກ—ເປັນພາບທີ່ຊີ້ເຖິງຄວາມສິ້ນສຸດອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ແລະຄ່າແຫ່ງໂສກນາດຂອງການປະທະກັນຂອງກະສັດນັກຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim ethical tension of kṣatriya-dharma: extraordinary martial skill is praised, yet its exercise produces irreversible loss. The storm-uprooted-tree simile highlights how quickly life and lineage can be destroyed once war’s momentum takes hold.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that as his sons charged, Bhīma rapidly shot them down—each with a single arrow—so that they fell dead to the ground like trees uprooted by a gale.