Shloka 32
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
निर्दहन्तौ महाराज श्त्रवृष्ट्या परस्परम्
nirdahantau mahārāja śastravṛṣṭyā parasparam
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ນັກຮົບທັງສອງດັ່ງກຳລັງເຜົາໄໝ້ກັນແລະກັນ ໂດຍສາດສົ່ງຝົນແຫ່ງອາວຸດໃສ່ກັນ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມດຸເດືອດຂອງສົງຄາມ ປ່ຽນຝີມືການຮົບໃຫ້ກາຍເປັນການທຳລາຍກັນແລະກັນ ເມື່ອຄວາມໂກດແລະຄວາມກ້າຫານກົດທັບຄວາມຍັບຍັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical cost of unchecked martial fury: when combat becomes a mutual ‘burning,’ skill serves destruction rather than dharma, reminding the listener that war’s momentum can overwhelm restraint and compassion.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that two opposing fighters are locked in an intense exchange, pelting each other with weapons like a torrential rain, each trying to overpower and ‘consume’ the other.