Shloka 29
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
अथान्यद् धनुरादाय शैशुपालिमीहारथ: । विव्याध सायकैद्रोणं कड़कबर्हिणवाजितै:,यह देख महारथी शिशुपालकुमारने दूसरा धनुष हाथमें लेकर कंक और मोरकी पाँखोंसे युक्त बाणोंद्वारा द्रोणाचार्यकोी घायल कर दिया
athānyad dhanur ādāya śaiśupālimahārathaḥ | vivyādha sāyakair droṇaṃ kaṅka-barhiṇa-vājitaiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາ ມະຫາຣະຖີ ບຸດແຫ່ງສິຊຸປາລະ ໄດ້ຈັບຄັນທະນູອີກອັນ ແລ້ວຍິງທ່ານໂດຣນາຈາຣະຍະ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ປະດັບຂົນນົກຍາງ (heron) ແລະຂົນນົກຢູງ. ໃນຄວາມຄັບຄັ່ງຂອງສົງຄາມ ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ກໍຕ້ອງກາຍເປັນເປົ້າໝາຍໂດຍກົງ ເມື່ອພະລະກິດແຫ່ງສົງຄາມເຫນືອກວ່າຄວາມນັບຖືສ່ວນຕົວ ແລະຄວາມເກັ່ງກ້າຖືກສະແດງຜ່ານການປັບຕົວຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະການຈູ່ໂຈມບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the tension between personal reverence and battlefield duty: even a venerable teacher like Droṇa becomes a legitimate target under kṣatriya-dharma, and warriors must act decisively within the harsh ethics of war.
Sañjaya reports that Śiśupāla’s son, an elite chariot-warrior, switches to another bow and wounds Droṇācārya with feathered arrows (heron- and peacock-plumed), emphasizing speed, skill, and relentless engagement in combat.