Shloka 9
युधिष्ठिरस्य कृष्णार्जुनादि-समाश्वासनम्
Yudhiṣṭhira’s reassurance and praise of Kṛṣṇa, Arjuna, Bhīma, and Sātyaki
क्व ते मानश्न दर्पश्न क्य ते वीर्य क्व गर्जितम् । आशीविषसमान् पार्थान् कोपयित्वा क्व यास्यसि,“कहाँ गया तुम्हारा वह दर्प और अभिमान? कहाँ है तुम्हारा पराक्रम? और कहाँ गयी तुम्हारी गर्जना? विषैले सर्पोंके समान कुन्तीकुमारोंको कुपित करके कहाँ भागे जा रहे हो?
sañjaya uvāca | kva te mānaś ca darpaś ca kva te vīryaṁ kva garjitam | āśīviṣa-samān pārthān kopayitvā kva yāsyasi ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ແລະ ຄວາມອວດອ້າງຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສ? ຄວາມກ້າຫານຢູ່ໃສ, ແລະ ສຽງຄໍາຮ້ອງຂູ່ອັນອວດອ້າງນັ້ນໄປໃສແລ້ວ? ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຍຸໃຫ້ປານດະວະ—ອັນອັນຕະລາຍດັ່ງງູພິດ—ໂກດແຄ້ນແລ້ວ ເຈົ້າກໍກໍາລັງໜີໄປໃສ?»
संजय उवाच
Educational Q&A
Boastful pride and empty threats collapse when tested by real danger; one who provokes formidable opponents must accept responsibility and face the consequences with steadiness rather than fleeing.
Sañjaya taunts a retreating warrior (addressed as ‘you’), questioning where his earlier pride, valor, and loud boasts have gone, after he has enraged the Pāṇḍavas—likened to venomous serpents—and is now running away.