Shloka 206
युधिष्ठिरस्य कृष्णार्जुनादि-समाश्वासनम्
Yudhiṣṭhira’s reassurance and praise of Kṛṣṇa, Arjuna, Bhīma, and Sātyaki
कृष्णश्व॒ समरश्लाघी तावत् संशाम्य पाण्डवै: । “जबतक धर्मपुत्र राजा युधिष्छिर तथा युद्धकी प्रशंसा करनेवाले भगवान् श्रीकृष्ण क्रोध नहीं करते हैं, तभीतक तुम पाण्डवोंके साथ संधि कर लो
kṛṣṇaś ca samaraślāghī tāvat saṃśāmya pāṇḍavaiḥ | yāvat dharmaputra-rājā yudhiṣṭhiraḥ tathā yuddha-praśaṃsakaḥ bhagavān śrīkṛṣṇaḥ krodhaṃ na kurutaḥ, tāvat pāṇḍavaiḥ saha sandhiṃ kuru ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງສ້າງສັນຕິກັບພັນດະວະ ໃນຂະນະທີ່ຍັງທັນ—ກ່ອນທີ່ກະສັດຢຸດທິສະຖິຣະ ບຸດແຫ່ງທັມມະ ແລະ ພຣະສີກຣິດສະນະ ຜູ້ສັນລະເສີນຄວາມກ້າຫານໃນສົງຄາມ ຈະຖືກຍຸໃຫ້ໂກດ. ເມື່ອຄວາມອົດກັ້ນອັນຊອບທຳຂອງພວກເຂົາກາຍເປັນຄວາມໂກດ ການປະສານຄືນຈະຍິ່ງຫຍຸ້ງຍາກ ແລະຄວາມພິນາດແຫ່ງສົງຄາມຈະຍິ່ງແນ່ນອນ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Seek reconciliation while righteous leaders still exercise restraint; once justified anger is unleashed in a dharmic war, the moral and practical space for peace rapidly disappears.
Sañjaya urges that a treaty be made with the Pāṇḍavas immediately, warning that if Yudhiṣṭhira and Kṛṣṇa become enraged, the conflict will intensify and peace will be unlikely.