Shloka 12
ते पुनः संन्यवर्तन्त कृत्वा संशप्तकान् मिथ: । परां युद्धे मतिं क्रूरां तव पुत्रस्य शासनात्
te punaḥ saṁnyavartanta kṛtvā saṁśaptakān mithaḥ | parāṁ yuddhe matiṁ krūrāṁ tava putrasya śāsanāt ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດານັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຜູກມັດຕົນເອງອີກຄັ້ງດ້ວຍຄຳສາບານຮ່ວມກັນ ເປັນພວກ ສຳສັບຕະກະ ແລະຫັນກັບເຂົ້າສະໜາມຮົບອີກເທື່ອ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລູກຊາຍພຣະອົງ ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈໃນຄວາມມຸ່ງມັ້ນອັນໂຫດຮ້າຍເພື່ອການຮົບ ແລະກັບຄືນມາ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍຖືກຂັບໃຫ້ຖອຍກ່ອນໜ້ານັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how vows and obedience to authority can intensify violence: under a leader’s command, warriors may harden their resolve into cruelty, raising ethical tension between duty in war and the restraint expected by dharma.
After being checked or driven back, the warriors regroup, renew their mutual vow as the Saṁśaptakas, and return to the fight with an extreme, ruthless determination—explicitly prompted by the command of Dhṛtarāṣṭra’s son (Duryodhana).