Shloka 373
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
विव्याध निशितैस्तूर्ण सात्यकि: सत्यविक्रम: । तत्पश्चात् सत्यपराक्रमी सात्यकिने तिरसठ बाणोंसे उसके चारों घोड़ोंको और सात तीखे बाणोंसे उसके सारथिको भी शीघ्र ही क्षत-विक्षत कर दिया
sañjaya uvāca | vivyādha niśitais tūrṇaṃ sātyakiḥ satyavikramaḥ | tatpaścāt satyaparākramaḥ sātyakine tirasathabāṇaiḥ tasya catvāro hayān sapta tīrṇabāṇaiś ca tasya sārathiṃ api śīghram eva kṣata-vikṣataṃ cakāra |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ສາຕະຍະກິ ຜູ້ມີວິລະກຳບໍ່ເຄີຍພ່າຍ ໄດ້ຍິງລູກສອນຄົມໆຢ່າງວ່ອງໄວ ທະລຸຮ່າງສັດຕູ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍພະລັງກ້າຫານອັນແທ້ ລາວໃຊ້ລູກສອນ ຫົກສິບສາມ ດອກ ຕັດລົງມ້າສີ່ຕົວຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ ແລະດ້ວຍລູກສອນຄົມ ເຈັດ ດອກ ກໍເຮັດໃຫ້ສາລະທີບາດເຈັບສາຫັດຢ່າງວ່ອງໄວ—ສະທ້ອນວ່າ ໃນທຳນຽມອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ການທຳໃຫ້ອົງປະກອບຄ້ຳຈຸນລົດຮົບພັງທະລາຍ ແມ່ນວິທີຕັດສິນໃຈເພື່ອຢຸດການຕໍ່ຕ້ານ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the hard logic of kṣatriya-dharma in war: victory often depends on disabling the enemy’s mobility and support system (horses and charioteer). It reflects how duty-driven combat can prioritize decisive action over gentler ideals, underscoring the tragic moral tension inherent in battlefield righteousness.
Sanjaya reports that Satyaki rapidly strikes his opponent with sharp arrows, then specifically targets the chariot’s horses with sixty-three arrows and wounds the charioteer with seven more, effectively crippling the enemy chariot’s ability to fight or retreat.