Shloka 9
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
शतमेकेन विव्याध शतेनैकं च पत्रिणाम्,वे एक बाणसे सैकड़ों वीरोंको और सैकड़ों बाणोंसे एक-एक वीरको घायल करने लगे। जिस प्रकार भगवान् पशुपति पशुओंका संहार कर डालते हैं, उसी प्रकार सात्यकिने हाथीसवारों और हाथियोंको, घुड़सवारों और घोड़ोंको तथा घोड़े और सारथिसहित रथियोंको मार डाला
sañjaya uvāca | śatam ekena vivyādha śatenaikaṃ ca patriṇām | paśupatir yathā devo paśūn saṃharate tathā | sātayakis tu nāgāśvān nāgāśvarathināṃ tathā | hayān sārathibhiḥ sārdhaṃ rathinaś ca nyapātayat ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍລູກສອນດອກດຽວ ລາວທະລຸກໄດ້ເຖິງຮ້ອຍ; ແລະດ້ວຍລູກສອນຮ້ອຍ ລາວກໍຟັນຟາດລົງທະຫານກ້າຫານຮ້ອຍຄົນ ຄົນລະຄົນ. ດັ່ງພຣະປະສຸປະຕິ ຜູ້ທໍາລາຍຝູງສັດ, ສາຕະຍະກີ ກໍຟັນລົງຜູ້ຂີ່ຊ້າງພ້ອມຊ້າງ, ຜູ້ຂີ່ມ້າພ້ອມມ້າ, ແລະນັກຮົບລົດຮົບພ້ອມມ້າແລະສາຣະຖີ—ເປັນການຂ້າຟັນອັນນ່າສະພຶງກົວໃນຄວາມເດືອດດານຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the terrifying efficiency of martial prowess in war and frames it through a divine comparison (Paśupati), reminding the listener that battlefield destruction can appear godlike in scale—raising implicit ethical tension between kṣatriya duty and the horror of mass killing.
Sanjaya describes Sātyaki’s rampage: he wounds and kills large numbers with extraordinary archery, bringing down elephant units, cavalry, and chariot fighters along with their mounts and crews.