Shloka 43
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
स व्यतीयाय यत्रोग्रं कर्णस्य च महद् बलम् | सारथिसे ऐसा कहकर सात्यकि ब्राह्मण द्रोणाचार्यको छोड़ते हुए सबको लाँधकर उस स्थानपर जा पहुँचे जहाँ कर्णकी भयंकर एवं विशाल सेना खड़ी थी ।। ४२ $ ।। त॑ं द्रोणोडनुययौ क्रुद्धो विकिरन् विशिखान् बहून्
taṁ droṇo 'nuyayau kruddho vikirann iṣikān bahūn
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດໂຣນະໂກດແຄ້ນ ໄລ່ຕາມລາວ ແລະສາດລູກສອນຈໍານວນຫຼາຍດັ່ງຝົນຫຼົ່ນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມກົດດັນຂອງສົງຄາມ ການຝ່າວົງລ້ອມຢ່າງກ້າຫານຍ່ອມກະຕຸ້ນການຕອບໂຕທັນທີຈາກອາຈານເອກຜູ້ຖືກທ້າທາຍກຽດແລະອໍານາດ ເຮັດໃຫ້ສະໜາມຮົບກາຍເປັນການທົດສອບແຫ່ງຈິດໃຈ ວິໄນ ແລະຂອບເຂດແຫ່ງທຳມະທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how actions in war immediately generate consequences: a daring advance invites swift counteraction. Ethically, it points to the tension between righteous duty (protecting one’s side, maintaining command) and the consuming force of anger, which can intensify violence and narrow judgment.
After Sātyaki breaks through toward the position where Karṇa’s formidable forces stand (as indicated by the surrounding context), Droṇa becomes furious and chases Sātyaki, attacking by raining a large volley of arrows.