Shloka 28
कर्णभीमसेनयुद्धम् | Karṇa–Bhīmasena Engagement
Chapter 111
समुत्क्षिप्प च बाहुभ्यामाविध्य च पुनः पुन:
samutkṣipya ca bāhubhyām āvidhya ca punaḥ punaḥ
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຍົກມັນຂຶ້ນດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລ້ວຫມຸນວຽນມັນຊໍ້າໆ…» ຖ້ອຍຄໍານີ້ສະທ້ອນການພຸ່ງພັນຂອງພະລັງຮົບ—ການສະແດງກໍາລັງຢ່າງຮຸນແຮງເພື່ອຂູ່ຂວັນສັດຕູ ແລະ ເສີມໃຈຝ່າຍຕົນ; ຊີ້ວ່າໃນຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ ພະລັງກາຍ ແລະ ແຮງກົດດັນທາງໃຈ ກາຍເປັນເຄື່ອງມືຄຽງຄູ່ກັບຄໍາຖາມເລື່ອງໜ້າທີ່ຕາມທຳມະ ແລະ ການຢັບຢັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how repeated, forceful action in war can serve both practical and psychological aims; it implicitly invites reflection on the ethical tension in battle where valor and intimidation operate within (or sometimes strain) the bounds of kṣatriya-dharma.
Sañjaya describes a warrior’s vigorous movement—raising something with both arms and repeatedly whirling/brandishing it—suggesting an intense moment of combat preparation or threat-display amid the fighting in Droṇa Parva.