Shloka 186
Adhyāya 110: Dhṛtarāṣṭra’s Lament on Fate; Saṃjaya’s Reproof and the Princes’ Assault on Bhīma (द्रोणपर्व, अध्याय ११०)
निपपात रथोपस्थे मूर्च्छयाभिपरिप्लुत: । फिर चार सौ योद्धाओंको मारकर भीमसेनको भी एक बाणसे घायल किया। इस प्रकार राक्षसके द्वारा अत्यन्त घायल किये जानेपर महाबली भीमसेन मूर्छित हो रथकी बैठकमें गिर पड़े
nipapāta rathopasthe mūrcchayābhipariplutaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກອາການສະຫຼົບຄອບງຳ ລາວກໍລົ້ມລົງໃສ່ບ່ອນນັ່ງໃນລົດສົງຄາມ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຮຸນແຮງທີ່ພັດພາຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ກ້າແຂງກໍຍັງກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແອໄດ້ເມື່ອບາດເຈັບຫນັກ—ເປັນການເຕືອນວ່າ ກຳລັງແລະຄວາມກ້າຫານ ນັ້ນບອບບາງຕໍ່ຜົນຕາມມາອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງຄວາມຮຸນແຮງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights impermanence and vulnerability in war: even the strongest can be brought down by injury and exhaustion, pointing to the grave ethical weight and human cost of violence.
Sañjaya reports that the warrior, overcome by fainting, collapses onto the chariot-seat—signaling a momentary defeat or incapacitation amid intense fighting.