Shloka 39
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्ध: सहसोदवृत्य चक्षुषी । सात्यकिं सत्यकर्माणं स्वयमेवाभिदुद्रुवे,तब अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए द्रोणाचार्यने सहसा आँखें घुमाकर सत्यकर्मा सात्यकिपर स्वयं ही आक्रमण किया
tato droṇo bhṛśaṁ kruddhaḥ sahasodvṛtya cakṣuṣī | sātyakiṁ satyakarmāṇaṁ svayam evābhidudruve ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ດໂຣນະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ, ກອບຕາຫັນວິ່ງຂຶ້ນທັນທີ ແລະພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາ ສາຕະຍະກິ—ຜູ້ມີກິດຈະກຳສັດຈິງຕາມສັດຈະວາຈາ. ຂະນະນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດໃນສະໜາມຮົບ ອາດຜັກດັນໃຫ້ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ເປັນອາຈານຍອດຝີມື ຕອບໂຕ້ດ້ວຍຕົນເອງທັນທີ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳລະຫວ່າງໜ້າທີ່ອັນມີວິໄນ ແລະອາລົມຮ້ອນແຮງ ແນ່ນຫນາຂຶ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of krodha (wrath): even a learned and disciplined warrior can be driven into impulsive, personal aggression. In the Mahābhārata’s moral frame, righteous duty in war demands control of the senses; anger narrows judgment and escalates violence.
Sañjaya narrates that Droṇa, intensely enraged, suddenly rolls his eyes and personally charges at Sātyaki, who is described as steadfast in truthful deeds. It marks a direct confrontation initiated by Droṇa rather than through intermediaries.