Shloka 4
Sātyaki-praveśaḥ and Duryodhana-saṃnipātaḥ
Sātyaki’s passage and Duryodhana’s mass engagement
नरवीर: प्रमुदित: शोणैरश्वैर्महाजवै:,हर्षमें भरे हुए नरवीर द्रोणाचार्यने अपने महान् वेगशाली लाल घोड़ोंद्वारा, जो मानो आकाशमें उड़ रहे और पर्वतको लाँघ रहे थे, सुवर्णमय पंखवाले बाणोंकी वर्षा करते हुए वहाँ युयुधानपर आक्रमण किया
sañjaya uvāca | naravīraḥ pramuditaḥ śoṇair aśvair mahājavaiḥ harṣamānasaḥ droṇācāryaḥ suvarṇamaya-pakṣavān bāṇa-varṣaṃ muñcan yuyudhānam abhyadravat |
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານແລະຄວາມຮື້ມເຮືອງ, ວິລະຊົນ ໂດຣນາຈານ ຜູ້ມີລົດຖືກລາກໂດຍມ້າສີແດງອັນໄວພິເສດ—ດັ່ງຈະບິນໃນຟ້າ ແລະກ້າວຂ້າມພູ—ໄດ້ພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ ຢຸຍຸທານະ, ພ້ອມກັບສາດລູກສອນລົງດັ່ງຝົນ, ປີກຂອງມັນສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how exhilaration and confidence in battle can amplify aggression; it implicitly calls for discernment and restraint so that a warrior’s energy remains aligned with dharma rather than mere intoxication with power.
Sañjaya describes Droṇa, delighted and energized, charging toward Yuyudhāna (Sātyaki) in a fast chariot drawn by red horses, while releasing a dense shower of golden-feathered arrows.