Shloka 2
Sātyaki-praveśaḥ and Duryodhana-saṃnipātaḥ
Sātyaki’s passage and Duryodhana’s mass engagement
अमर्षितो महेष्वास: सर्वशस्त्रभृतां वर: । नरव्याप्र: शिने: पौत्रे द्रोण: किमकरोद् युधि,धृतराष्ट्रने पूछा--संजय! जब वृष्णिवंशके प्रमुख वीर युयुधानने आचार्य द्रोणके उस बाणको काट दिया और धृष्टद्युम्नको प्राणसंकटसे बचा लिया, तब अमर्षमें भरे हुए सम्पूर्ण शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ महाधनुर्धर नरव्याप्र द्रोणाचार्यने उस युद्धस्थलमें सात्यकिके प्रति क्या किया?
amarṣito maheṣvāsaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ | naravyāghraḥ śineḥ pautre droṇaḥ kim akarod yudhi ||
ທ້າວ ທຣິຕະຣາດ ກ່າວວ່າ: «ສັນຈະຍະ! ເມື່ອ ຢຸຍຸທານະ ວິລະຊົນຜູ້ເປັນໜ້າຂອງວົງວຣິຊນິ ໄດ້ຕັດຂາດລູກສອນນັ້ນຂອງ ອາຈານ ໂດຣນະ ແລະໄດ້ຊ່ວຍ ທຣິດສະດຸມນະ ຈາກອັນຕະລາຍແຫ່ງຊີວິດ ແລ້ວ, ໂດຣນະ ມະຫານັກທະນູ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທັງປວງ, ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ, ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດໃນສະໜາມຮົບຕໍ່ຫລານຂອງ ຊິນີ (ສາຕະຍະກິ)?»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how battlefield success and the protection of comrades can provoke intense anger in opponents; it implicitly raises an ethical tension central to the epic—whether a warrior’s prowess is guided by disciplined dharma or driven by uncontrolled amarṣa (resentful rage).
Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya to describe Droṇa’s response after Sātyaki (Yuyudhāna), a leading Vṛṣṇi warrior and Śini’s grandson, cuts down Droṇa’s arrow and thereby saves Dhṛṣṭadyumna from imminent death; the question sets up the next action in the combat between Droṇa and Sātyaki.