Shloka 10
द्रोणपर्व (अध्याय १) — भीष्मनिधनानन्तरं धृतराष्ट्रस्य शोकः, सेनायाः स्थितिः, कर्णस्मरणं च
Droṇa Parva, Chapter 1: Dhṛtarāṣṭra’s grief after Bhīṣma’s fall and the army’s reorientation toward Karṇa
कि नु स्वित् कुरवो5कार्षु्निमग्ना: शोकसागरे,उन दुर्धर्ष वीर महात्मा भीष्मके मारे जानेपर तो समस्त कुरुवंशी शोकके समुद्रमें डूब गये होंगे; फिर उन्होंने कौन-सा कार्य किया?
ki nu svit kuravo 'kārṣur nimagnāḥ śokasāgare | anudharṣa vīra mahātmā bhīṣmake māre jāne para to samasta kuruvaṃśī śokake samudrameṃ ḍūba gaye hoṅge; phira unhoṃne kaun-sā kārya kiyā? ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອວິຣະບຸຣຸດຜູ້ບໍ່ອາດພ່າຍແພ້—ພີສະມະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ຖືກສັງຫານ, ວົງສາກຸຣຸຄົງຈະຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມໂສກ. ໃນສະພາບໂສກທົ່ວທ້ນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກການກະທຳຢ່າງໃດ?”
वैशम्पायन उवाच