Shloka 483
अभिमन्यु–अलम्बुसयुद्धम् / The Duel of Abhimanyu and Alambusa
with Arjuna’s approach to Bhīṣma
घटोत्कचेन सहिता: सिंहनादान् प्रचक्रिरे । वे इतने डर गये थे कि हम दोनोंकी बातोंपर विश्वास नहीं करते थे। उन्हें भागते देख विजयी पाण्डव घटोत्कचके साथ सिंहनाद करने लगे
ghaṭotkacena sahitāḥ siṃhanādān pracakrire |
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາຮ່ວມກັນກັບຄະໂຕດກະຈະ ແລະຮ້ອງສຽງດັ່ງສິງໂຕເພື່ອປະກາດໄຊຊະນະ. ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານຫວາດຫວັນຈົນບໍ່ເຊື່ອແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຕາເຫັນ ແລະຫູໄດ້ຍິນ; ແລະເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນຫນີກະເຈີດ ພວກປານດະວະຜູ້ມີໄຊ ພ້ອມກັບຄະໂຕດກະຈະ ກໍຮ້ອງສຽງດັ່ງສິງໂຕກັງວານ ປະກາດຄວາມສໍາເລັດ—ເປັນພາບຂອງຂວັນກໍາລັງ ແລະອໍານາດທາງຈິດໃຈ ທ່າມກາງຈັນຍາບັນແຫ່ງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how courage and unity can decisively shape a battle’s outcome: victory is not only physical but also psychological, as fear can break an army’s confidence, while disciplined triumph (expressed as a siṃhanāda) strengthens one’s side.
Sañjaya reports that the Pāṇḍavas, accompanied by Ghaṭotkaca, raise loud victory-cries; the enemy, overwhelmed by fear and confusion, begins to flee, and the victors respond with further triumphant roars.